Επιστροφή στη φύση

Ενημέρωννω όλους μου τους φαν ότι έγιανα.


Υ.Γ. Το "έγιανα", βέβαια, εν σχετικό. Το κουρκουρκουρ (α λα κάττος) των εντέρων μου εν καθημερινό και συχνό.Το κρρρκλρκρλκρρρ του στομασιού μου εν, επίσης, καθημερινό και συχνό. In addition, ενημερώννω σας πως τα έντερα μου εβαρεθήκαν να δουλεύκουν. Αυτή τη στιγμή είμαστε στο "Μονο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά" mode. Moreover, επέστρεψα στη δουλειά σήμερα. Yey. Ζήτω. Ευτυχία. Τραλαλά. Hooray. (More like Γυριλλάουα-χαχα).

Γιαγια

Που την Τρίτη που πέρασε, άρχισα να εκτιμώ τη ζωή -ακόμα παραπάνω.

Που την Τρίτη που πέρασε, νοσηλεύκουμαι στο νοσοκομείο.. Ίιιιισια που γλύτωσα το θάνατο -απ'όσο μου είπαν οι γιατροί.

Που το πουθενά, έσπασε το τυφλό μου, εγέμωσεν με πύο ούλλη η κοιλιακή χώρα τζιαι Υ-Π-Ο-Φ-Ε-Ρ-Ω.

Σήμερα εφέραν μου το λαπτοπ μου γιατί εμέτρησα ήδη ούλλα τα σημάθκια πας τους τοίχους τζιαι τα πλακάκια του πατώματος.

Σήμερα εκατάφερα να σηκωστώ μόνη μου, να λουθώ μόνη μου τζιαι να πάω τουαλέτα μόνη μου. Νιώθω γιαγιά.

Get me a (tattoo) job!

Εδώ και 2 μήνες σχεδόν, ανήκω στον εργαζόμενο λαό της Κύπρου. Ουσιαστικά, ανήκω στην κατηγορία τζείνων που εσπουδάζαν 4 χρόνια εξωτερικό (στην περίπτωση μου -τζιαι του μισού φοιτητόκοσμου- Αγγλία) τζι'ήρταν να μάθουν επιτέλους τι θα πει δουλειά (ο καημός της μάνας μου που την πρώτη φορά που της είπα ότι έφαα το monthly allowance μου στα μέσα του μήνα).

Η αλήθκεια εν ότι ήξερα, ευθής εξαρχής, ότι πας το θέμα "ανεύρεση εργασίας" ήμουν αρκετά τυχερή. Ήξερα ότι θα έρτω, θα έκαμνα την άσκηση μου στη μάνα μου (ναι, ΤΖΙΑΙ εγώ έκαμα Νομική -όπως τζιαι ο μισός φοιτητόκοσμος) τζιαι μετά θα δούλευκα κοντά της για το υπόλοιπο της ζωής μου. (Oh, how exciting!)

Exciting or not, τούτον αποτελούσε το τέλειο βόλεμα. Τι πιο ωραίο που το να έρτεις πίσω, να ξέρεις πως έσhει δουλειά να σε περιμένει, flexible ωράριο τζιαι άδειες όποτε σου καπνίσει... ΝΟΤ!

Δυστυχώς ή ευτυχώς, εγεννήθηκα μαζόχα.

Το βόλεμα ήταν κάτι που ανέκαθεν εμισούσα τζι'ήθελα πάση θυσία να το αποφύγω στη συγκεκριμένη περίπτωση -ίσως γιατί πάνω που ούλλα ήθελα ν' αποδείξω στον εαυτό μου πως ότι έκαμα έκαμα το μόνη μου (έστω κάτι λλίον!) τζι'ότι δεν εστηρίχτηκα πας τους ώμους της μάνας μου (ξανά!).



=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

Πέρσυ το Πάσχα, ήρτα Κύπρο τζι'επειδή το Μάστερ που έκαμα ήταν το πιο κωλοβαρέ-Μάστερ έβερ, έμεινα Κύπρο για κανα 2 μηνο έξτρα. Μια μέρα, λοιπόν, κάπου μες τζείν' το διάστημα, έρκεται ο φάδερ τζιαι προτείνει μου να πάω μαζί του στα εγκαίνια ενός τιτανοτεράστιου δικηγορικού, που θ'άννοιε το branch του στην πόλη μου, γιατί εβαρκέτουν να πάει μόνος του. (Τζι'εγώ έσφυζα που όρεξη, ουφ!)

Πάμε, λοιπόν, στα εγκαίνια, φέφκει ο φάδερ να πάει να κάμει κοννέ τζι'όπως εστέκουμουν χασκιασμένη in the middle of the room, έρκεται ένας κύριος τζιαι λαλεί μου με σκεπτικό ύφος:
"Τι γράφει το tattoo σου;"

"Α,μάνα μου!", λαλώ που μέσα μου, "εν ν'αρκέψουμεν το κήρυγμα πάλε".

(Έχω ένα αρκετά μεγάλο tattoo στην πλάτη τζι'όποιος το δει άνω των -ήντα, αρκέφκει πουρπουρπουρ τύπου "Τι πάτε τζιαι κάμνετε κόρη μου"/"Καταστρέφετε το δέρμαν σας"/"Μα τι εν τούντα πράματα"/"Έννεν σωστά πράματα τούτα".)

Εξηγώ, λοιπόν, του κυρίου τι γράφει το tattoo μου τζιαι μεινίσκει τζιαι θωρεί με πάλε σκεφτικός για μερικά δευτερόλεπτα.
"Σπουδάζεις;" λαλεί μου.
"Ναι, τελειώννω το Μάστερ μου τωρά τζιαι του χρόνου θα ξεκινήσω την άσκηση μου".
"Δικηγόρος;"
"Δικηγόρος το πτυχίο, MME το Μάστερ"
"Μάλιστα. Την άσκηση σου θα 'ρτεις να την κάμεις κοντά μας".

Ο συγκεκριμένος κύριος ήταν ο head του δικηγορικού.

Σήμερα, κάμνω άσκηση κοντά του -τζιαι, συνεπώς, απέφυγα το "βόλεμα" που τόσο εφοούμουν!

Τζι' αποφάσισα το! Μόλις τελειώσω την άσκηση θα χτυπήσω αλλο 2-3 tattoo να δω "πού" θα με πάρουν!

Βοήθεια...

Η Μαρία είναι μόλις 25 χρονών αλλά αγωνίζεται να ζήσει. Πολλοί την ξέρουν ίσως μέσα από το blog της. Χρειάζεται τη βοήθειά μας. Αντιμέτωπη με ένα τεράστιο τέρας, όπως η ίδια λέει, δίνει καθημερινά αγώνα, αφού παλεύει με μια σπάνια μορφή καρκίνου. Δεν χάνει το χαμόγελό της, δεν χάνει το κέφι της για ζωή. Όπως κάθε κορίτσι στην ηλικία της ονειρεύεται τη ζωή που έχει μπροστά της. Δεν τα παρατάει, είναι μια μαχητής.

Ο πόνος είναι δυστυχώς η καθημερινή συντροφιά της. Όπως έγραψε στο μπλογκ της, έφτασε στο τελικό στάδιο του πόνου, όπου οι γιατροί της έδωσαν το πράσινο φώς για καθημερινή χρήση της μορφίνης. Δυστυχώς όμως αυτό μειώνει το προσδόκιμο ζωής της, αλλά βελτιώνει σημαντικά την καθημερινότητά της.


Οι επιλογές της αυτή τη στιγμή είναι πολύ περιορισμένες. Οι γιατροί λένε ότι για να τα καταφέρει, πρέπει να μεταβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες σε ένα εξειδικευμένο ιατρικό κέντρο, το Mayo Clinic. Εκεί υπάρχουν ελπίδες να τη βοηθήσουν να έχει μια σταθερότητα και μια ποιότητα στη ζωή της, που τόσο χρειάζεται. Οι γιατροί εδώ δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, για τον όγκο που έχει στο κεφάλι, για τον όγκο - αδένωμα στην υπόφυση, ούτε και για τον καρκίνο στην κοιλιά. Σα να μην έφταναν όλα αυτά, την ταλαιπωρεί και μια σπάνια ασθένεια, η Neuro-behcet's disease η οποία επηρεάζει το αμυντικό της σύστημα και καθιστά επικίνδυνη και την πιο απλή λοίμωξη.


Ξέρει πως οι σκέψεις μας είναι μαζί της. Τώρα ας μάθει πως έχει και την έμπρακτη βοήθειά μας. Το κόστος της μετάβασης στην Αμερική είναι τεράστιο και δυσβάστακτο γι αυτή και την οικογένειά της. Ας ενισχύσουμε αυτή την οικογένεια οικονομικά, καταθέτοντας χρήματα σε αυτούς τους λογαριασμούς.


1. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N

2. Ελληνική Τράπεζα: 1121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N
Στο όνομα Μαρία Δημητρίου


Επίσης, στόχος είναι να κινητοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα. Όσοι περισσότεροι γνωρίζουν, τόσο περισσότερα χρήματα θα μαζευτούν. Στα blogs θα γίνει μια συλλογική προσπάθεια, ώστε όσο το δυνατόν περισσότεροι από εμάς, τις επόμενες μέρες να βάλουν αυτή την ανάρτηση για τη Μαρία. Ενισχύστε την προσπάθειά, κάνοντας copy το κείμενο στο δικό σας blog.

(Το κείμενο είναι από το Νυχτερινό Ποδηλάτη)

Μ(ΜΕ)ούφαααα

Με αφορμή μιαν κουβένταν που το τελευταίο ποστ της φίλτατης Neerie-ς έχω να δηλώσω, επίσης, ΧΤΙΤΖΙΑΣΜΕΝΗ που εβούρουν όπως την παλαβή να δω το εψεσινό Next Top Model γιατί, μίσhημου, θα είσhεν καφκά. Διότι το να δεις καφκά μεταξύ γεναικών εν το πιο entertaining πράμα ever. Που τον τζιαιρό του σχολείου, όποτε εθωρούσαμε 2 κορούες να κάμνουν καφκά μεταξύ τους, εμαζευκούμαστεν ούλλοι/ες γυρόν-γυρόν τζι'εκάμναμε χάζι με τα τραβήματα μαλλιών, τους πάτσους a la "παντώ-μούγιες" τζιαι τες ξιτημασίες τύπου "είσαι μια βρωμισμένη ρα εσού".
Ε κάτι τέθκοιον επερίμενα να δω εψές αλλά ΕΠΕΡΙΠΑΙΞΑΝ με. Όπως τζιαι κάμποσους άλλους καημένους. Αλλά το πρόβλημαν εν το 'χουν τζείνοι. Έχουμεν το εμείς που τους πιστεύκουμεν!
Τζι'είπα ότι δεν θα ξαναππέσω θύμαν των ΜΜΕ γιατί εσπούδασα το συγκεκριμένο subject τζιαι έχω έναν λόγο παραπάνω να μεν πιστεύκω ούτε τα μισά που τζείνα που θκιαβάζω.

ΑΛΛΑ... Oh, forbiddenID you never learn, you NEVER learn! *Pat*.

Κατεβαίνω κάτω στο περίπτερο γιατί αγκαστρώθηκα τον Illy latte-macchiato-macchiato-my-ass-τέλοσπαντων τζιαι δίπλα που το ψυγείο θωρώ το περιοδικό-homage-to-Βαλεντίνα Τσίγκη "Beautiful People" με headline Η LADY GAGA ΕΙΝΑΙ ΚΥΠΡΙΑ.

"WHAT THE F*CK EN H LADY GAGA?!"

Eπήα να μετροφυλλήσω να μου λυθεί η περιέργεια για τούτο που μόλις είχα θκιαβάσει αλλά εζαοθώρεν με η περιπτερού, μπας τζιαι χάσει τα 2-ξερω-γω-πόσα-ευρώ της τζιαι εγόρασα το.
Ναι. Για να θκιαβάσω πως "υπάρχουν φήμες πως είναι Κύπρια γιατί το όνομά της είναι Stephania Joanne (Στεφανία Ιωάννα) Germanotta".
ΤΖΙΑΙ ΚΑΛΑΝ ΡΕ ΣhΕΛΙΟΝΝΙΑ....ΡΕ ΣhΕΛΙΟΝΝΙΑ!!!
Τζιαι η Nicole (Nικολέττα) Kidman εν Κυπραία;
Τζιαι η Αngelina (Αγγέλα) Jolie εν Κυπραία;
Τζιαι ο Johnny (Γιαννάκης) Depp εν ττοππουζοΚυπραίος;

Παρετάτε με.
Μάλλον όι.
Παρετώ σας εγώ. (Εν να σhέσω αλλά τέλοσπαντων)

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΤΡΙΚΗΣ ΑΝΥΠΟΘΕΘΚΙΑΣ

Η πρώτη αντρική ανυποθεθκιά-γεγονός που καταγράφηκε στα ιστορικά δεδομένα, διαδραματίστηκε πριν από πολλά πολλά πολλά πολλά χρόνια, στον κήπο της Εδέμ.

Στο συγκεκριμένο κήπο ο Θεός καλλιεργούσε βιολογικά προϊόντα γιατί οι επιστημονικές έρευνες της εποχής έδειχναν πως ο,τιδήποτε βιολογικό σημαίνει και μακροζωία. Για αρχή, φύτεψε πατάτες, ντομάτες, αγγουράκια, πιπέρκα, κρομμύθκια, σέλλενα, μανιτάρκα, αππίθκια και μήλα τα οποία έδινε δωρεάν στους κατοίκους του κήπου, τον Αδάμο και την Εύα(Diva)*.

Στην πορεία όμως διαπίστωσε πως είχε το μονοπώλιο στην παραγωγή μήλων γι'αυτό και αποφάσισε πως, αντί να τα δίνει στους μουχτιτζίες Αδάμ και Εύα(Diva), καλύτερο θα ήταν να τα εμπορεύεται με τον Sat Tanan, τον Τούρκο φύλακα της Κάτω Γειτονιάς. Γι' αυτό και έδωσε ρητή εντολή στους κατοίκους της Εδέμ όπως μην αγγίζουν το δέντρο παραγωγής μήλων. Αυτό που δεν υπολόγισε όμως ήταν ότι η Εύα(Diva) ήταν αγκαστρωμένη. Και ένα καλό πρωί, ξύπνησε και ήθελε να φάει μήλο!

Αδάμος: Μάνα μου ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να πιάμεν μήλα. Έτσι είπεν ο μάστρος, τέλος.

Εύα: Ρε γιε μου ΔΕΝ Μ 'ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ. Εγώ θέλω μήλα. Τζιαι τι; Να φκάλει το μωρόν μου σημάδιν πάνω του επειδή εν έφαα τζείνον που θέλει το μωρό; Όι. Θέλω μήλα Τ Ω Ρ Α.

Αδάμος: Ρε μάνα μου δ...

Εύα: ΕΙΠΑ!

Μη γνωρίζοντας, λοιπόν, τι FAIL πράξη πήγαινε να κάνει, ο Αδάμος ακολούθησε τη διαταγή της συζύγου του και ξεκίνησαν παρέα για να παν στο χωράφι του Θεού, να κόψουν μήλα.

Κατά τη διαδρομή, ο Αδάμος, έχοντας προμηθευτεί δωρεάν μανιτάρκα από το Δημιουργό, έφαε κάμποσα μαζί με την Εύα(Diva) με σκοπό (α) να τη χορτάσει προσωρινά και να σταματήσει το συνεχές πρίξιμο και (β) να μεταφερτεί "αλλού", γλυτώνοντας το πουρπουρπουρ της γκαστρωμένης συζύγου του. Αυτό που δεν υπολόγισε, ήταν ότιι τα μανιτάρκα επέφεραν ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως για παράδειγμα, παραισθήσεις αντικειμένων/πλασμάτων που, στην πραγματικότητα, δεν υπήρχαν.

Φτάνοντας, λοιπόν, στο χωράφι με τη μηλιά, "είδαν" πάνω στο δέντρο ένα ροζ φίδι, τον Φειδία.

Φειδίας: Πφφφθθθθθιτ! Αγορίνοοο; Ούουυυ!

Αδάμος: WTF?! Που πότε μιλούν τα φίθκια;!

Φειδίας: Που τότε που εμφανίστηκες εσύ αγορίνα μου για να μπορούν να σε καμακώννουν!

Εύα: Ε... Επαρασhέσαμεν το νομίζω;

Φειδίας: (προς την Εύα) Σόρρυ αγάπη, εν μιλώ με τταούκκες. (προς τον Αδάμο) Τζιαι ποιος καλός άνεμος σ'έφερεν που το δεντρόν μας άντρακλα μου;

(Η Εύα στο μεταξύ περιεργάζεται το δέντρο και διαλέγει καρπούς)

Αδάμος: Η γεναίκα μου. Αγκαστρώθηκεν τα μήλα, σιόρ τζι’έκατσεν πας τα τζιέρρατα μου έσhει που το πρωίν. Ε τζιαι για να γλυτώσω το πρίξιμον ήρτα να της μπουκκώσω κανέναν πέρκει φκάλει τον σκασμόν.

Φειδίας: Μήλα ώστε α… Ε να την ταΐσουμεν ολάν! Αλλά εσού μεν φάεις. Εφκάλαμεν ωραία παπουτσόσυκα προχτές, έχω καλάθιν ποτζεί να σου φέρω.

Αδάμος: Ολάν τζιαι νηστικός ας μείνω φτάννει να φαουσhιάσει τούτη τζιαι να φκάλει πόνημαν.

Φειδίας: Κορού; Ό,τι πάρεις πέντε σεντ.

Βλέποντας την πείνα της ν’αυξάνεται όλο και περισσότερο κι ακούγοντας τη δελεαστική προσφορά του Φειδία, η Εύα πήγε να κόψει ένα μήλο… Αλλά ήταν 1,50 μέτρο η καημένη!

Εύα: Αγάπηηηηηηηηη; Εν ηφτάννω!!! Κόψε μουυυυυ..

Ο Αδάμος, μη μπορώντας ν’αντέξει άλλο πρίξιμο, της έκοψε ένα μήλο κι αυτή άρχισε να τρώει λαίμαργα, βγάζοντας κραυγές κι επιφωνήματα από ηδονή.

Εύα: Ε μωρόν, δοκίμασε! Εν χάννει!

Φειδίας: Όι όι, είσαι εντάξει. Είπα σου έχω σου ωραία παπουτσόσυκα.

Αδάμος: Ε άηκε ρε κούφο να δοτζιμάσουμεν τζιαι που τούτον τζιαι ύστερα που τ’άλλον.

Φειδίας: Όι να πεις όμως ότι εν σε προειδοποίησα!

Με το που βάζει στο στόμα του το μήλο ο Αδάμος, ξαφνικά ακούστηκαν πολύβουες σειρήνες.

Ιιιιιιιιιιουυυυυυυυυυιιιιιιιιουυυυυυυυυπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιπαααααααααααααααααααααααπιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι

Εύα/Φειδίας/Αδάμος: ΕΠΙΑΝ ΜΑΣ ΚΟΠΕΛΛΙΑ!

Απόστολος Πέτρος: Χαίρετε. Μπορώ να έχω ταυτότηταν τζιαι άδειαν κυκλοφορίας παρακαλώ;

Αδάμος: Ε.. Κύριε Όργανο δυστυχώς εν τα ‘χουμεν μαζί μας…Αδάμος και Εύα(Diva) χαίρω πολύ. Βtw, εσείς εν ήσασταν «πόρταν»;

Απόστολος Πέτρος: Έμεινες νάκκον πίσω! Στην αρχή ήμουν πόρταν, μετά εστείλαν με δυσμενή στου θκιαόλου τη μάνα τζιαι τωρά δαμέ. Anyway πίσω στο θέμα μας. Τι κάμνετε δαμέ; Ξέρετε ότι παραβιάζετε ιδιωτικήν περιουσίαν έννεν;

Αδάμος: Ναι κύριε Όργανο, απλά η γεναίκα εν αγκαστρωμένη τζι’ έθελεν μήλα σώννει τζιαι καλά. Τι ήταν να κάμω;

Απόστολος Πέτρος: Να της δώκεις τζιαι θκυο πάτσους! Άκου ποτζεί «έθελεν η γεναίκα»! Ρε της γεναίκας πρέπει να της λαλείς «sit» τζιαι να κάθεται. Να της λαλείς «stand» τζιαι να μεινίσκει καθιστή ‘κόμα. You know what I’m sayin? Τέλοσπαντων. Με βάση το Άρθρο 66(Σ/Ι/23) του Νόμου Περί Χωραφκιών Βιολογικής Καλλιέργειας εισήλθατε στην ιδιωτικήν περιουσίαν του μάστρου σας τζι’εκλέψετε προϊόν βιολογικής καλλιέργειας το οποίον θα εμπορεύετουν ο μάστρος σας στην Κάτω Γειτονιάν. Παραδέχεστε;

Εύα: Μα περιπαίζεις μας; Έναν μήλον εφάμεν, πέντε σεντ μας έκατσε.

Απόστολος Πέτρος: Δεν είναι η αξία του προϊόντος αλλά ο σκοπός σας που καθιστά την πράξη καταδικαστέα. Αδάμο μου κρίνεσαι ως "ΑΝΥΠΟΘΕΤΟΣ" και η πράξη σου θα τυρρανά τους απογόνους σου για χιλιάδες χρόνια.

Αδάμος: Η πράξη ΜΟΥ;;; Εύα ΜΙΛΑ! ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ!

Εύα: Αγκαστρώθηκες τα τζι’εσύ τα μήλα;

Αδάμος: ΜΙΛΑ ΜΕ «Ι» ΗΛΙΘΙΑ. ΠΕ ΤΟΥ ΠΟΙΟΣ ΕΘΕΛΕΝ ΜΗΛΑ.

Εύα:Εγώ έθελα αλλά εσύ τα ‘κοψες –εγώ εν τζι’έκαμα τίποτε!

Αδάμος: ?!?!?!?! &@#^@(@*#(@&(#&

Απόστολος Πέτρος: Shlaaaang. Φίλε μου, ό,τι τζι’αν μου πεις, είσαι ΑΝΥΠΟΘΕΤΟΣ.

Aδάμος: Τζιαι τι σκατά εν τούτον το "ανυπόθετος" κύριε Όργανον;

Απόστολος Πέτρος: ΑΝΥΠΟΘΕΤΟΣ Αδάμο μου, είναι όταν έναν πλάσμαν 1,50 μέτρον, θηλυκού γένους, σε παίρνει τριφτόν που την μούττην τζι’αν σου κάμει «ΧΑ» ξιππάζζεσαι τζι’αν σου πει «ΠΡΟΣΟΧΗΝ» παλλουκώννεις. Συγχαρητήρια. Ήσουν ο πρώτος. Ακολουθούν ούλλοι οι αρσενιτζιοί απογόνοι σου.

(*Σε περίπτωση που δεν είσαι Σκαλιώτης/τισσα τζιαι δεν ξέρεις την Εύα(Diva), πήαιννε δαμέ: http://www.myspace.com/eevaarr)

Εν να με πάρεις εσύ αεροδρόμιον έννεν;

Ημέρα: Δευτέρα 6/9/2010

Ώρα: 5.30 μ.μ

Τόπος: Gloria Jeans, Λάρνακα

(Φ= Forbidden ID, T= Trendas=Bf)

Τ: Ε babe (Πολλά φλωρέ προσφώνηση, ξέρω το -θα το σχολιάσουμεν σε άλλη ανάρτηση) την Τετάρτη εν να με πάρεις εσύ αεροδρόμιο έννεν; (Φατσούα excited όπως το πεντάχρονο που θέλει να το πάρουν κήπο)

Φ: Καλό άγγελε μου. Ρωτάς;

Τ: ΤΕΛΕΙΑ!!!

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=

Ημέρα: Δευτέρα ξημερώματα Τρίτης 6-7/9/2010

Ώρα: 05.30 π.μ

Τόπος: Βεράντα δωματίου Forbiddenid's

T: E babe... Εν θέλω να με πάρεις εσύ αεροδρόμιο.

Φ: WTF?! Γιατί;

Τ: Εεε... Εν θέλω.

Φ: ΟΚ, εν θα σε πάρω αλλά τουλάχιστον λαλείς μου γιατί;

Τ: Απλά εν θέλω να μου μείνει τζείνη η ανάμνηση του αποχαιρετισμού, η φάση που θα φέφκω τζι'εσύ θα μεινίσκεις πίσω...

Φ: ...?! (σε 2 γραμμούες θα καταλάβεις γιατί τα "?!")

Τ: Απλά φοβίζουν με οι πικρές αναμνήσεις. Τζι'εν θα 'ναι όμορφη ανάμνηση, ξέρω το.

Φ: Ε babe (εσυνήθισα το πλέον τζιαι λαλώ το...FAIL!) σε 3 μέρες έρκουμαι τζι'εγώ Αγγλία (*θα πάω μια βδομάδα διακοπές πριν ξεκινήσω officially δουλειά)! Αν θα 'χουμεν κλάματα, θα τα έχουμεν τη μέρα που θα φέφκω που τζειπάνω!

Τ: ... Σωστά. Αλλά πάλε!

Φ: Καλάν ρε babe, εν θ'αποχαιρετιστούμε σε κάποια φάση; Εν ο τόπος που έσιει σημασία;

Τ: Ε.. Άλλη φάση το αεροδρόμιο. Αθρώποι πάσιν-έρκουνται... (Δείχνει με με το δάχτυλο του) Μεινίσκουν!!!

Φ: Για τζείνους που μεινίσκουν εν σhειρόττερο, ξέρεις το! Γιατί τζείνος που μεινίσκει εν στον ίδιο τόπο, αναβιώννει τες φάσεις καθημερινά. Εν εγώ που θα πηαίννω (βάλε ένα random τόπο στη Λάρνακα... Been there!) τζιαι θα θυμούμαι που ελύυυαμεν με τες ώρες τζιαμέ. Εν εγώ που θα πιάννω τ'αυτοκίνητον να πάω κάτω τζιαι θα θυμούμαι πως την ίδια διαδρομή εκάμναμεν την κάααθε νύχτα κάαααθε νύχτα 2-3 φορές. Εσύ εν να πάεις σ'άλλο τόπο. Ούτε αναμνήσεις θα έσhεις ούτε τίποτε... Ντάξει, καλάν, θα έσhεις αναμνήσεις μιας εφτομάδας που θα έρτω. Αλλά όπως τζιαι να το κάμουμε, το shlang εν εγώ που το τρώω.

Τ: Νομίζω έσhεις δίκαιον.. (ΠΑΛΕ ΕΧΩ ΔΙΚΑΙΟΝ Γ*ΜΩΤΟ!)

Φ: Α..Τζιαι να θυμάσαι τζιαι κάτι! There's never "goodbye"- There's always "see you later"!

T: Πού την ηβρίσκεις τόση αισιοδοξία εγώ εν να σπάσω!

Φ: (Γελιούιν πουκάτω-πουκάτω)

Τ: Ε...Εν να με πάρεις εσύ αεροδρόμιον, έννεν;